ประวัติความเป็นมา

จากเวียงกุมกาม สู่ตำบลท่าวังตาล

ตำบลท่าวังตาลได้พัฒนาการมาจากชุมชนโบราณสถานเวียงกุมกาม ซึ่งพญามังรายทรงสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 1837 ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำปิง มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า วางตัวตามลำน้ำปิงสายเก่า

ตัวเมืองวางแนวทแยงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้สู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยกำแพงด้านเหนือเลียบแม่น้ำปิง การวางผังเมืองในแนวทแยงอาจมีส่วนช่วยชะลอการไหลของน้ำจากแม่น้ำ เข้าสู่คูเมือง เพื่อป้องกันไม่ให้น้ำไหลแรงจนทำให้คูเมืองเสียหาย

หลังจากพญามังรายสร้างเมืองเชียงใหม่ เวียงกุมกามมีฐานะเป็น “พันนากุมกาม” จนกระทั่งสมัยธนบุรี ชื่อพันนากุมกามได้หายไป และปรากฏชื่อ “ท่าวังตาล” ขึ้นแทน

เมื่อพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงยกกองทัพมาช่วยพระยาจ่าบ้าน และพระเจ้ากาวิละต่อสู้กับพม่า ซึ่งขณะนั้นยึดครองเมืองเชียงใหม่ โดยมีการสู้รบกันที่ท่าวังตาล

ในสมัยพระเจ้ากาวิละ ท่าวังตาลเป็นท่าน้ำที่สำคัญแห่งหนึ่ง เมื่อพระเจ้ากาวิละเดินทางกลับจากกรุงเทพฯ จะขึ้นเรือที่ท่าวังตาล ท่าวังตาลจึงเป็นท่าน้ำที่มีความสำคัญ สืบมาจนกระทั่งการคมนาคมทางน้ำลดบทบาทลง

ต่อมาในสมัยพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ และสมัยพระเจ้าอินทรวิชยานนท์ ได้ใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่ประหารชีวิตนักโทษเมืองเชียงใหม่ ซึ่งปัจจุบันคือบริเวณสุสานท่าวังตาล ตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่